Moja Historia

Cześć,

nazywam się Ola, mam 33 lata, jestem lekarką, a od dwóch lat również pacjentką onkologiczną. Niespełna rok temu przeszczepiono mi wątrobę od żywego dawcy, a także niespodziewanie stałam się pisarką.

Zanim zachorowałam byłam oddana swoim małym pacjentom w stu procentach. Byłam szczęśliwa i spełniona. Nie potrzebowałam niczego więcej, pragnęłam aby tak wyglądało moje życie, wypełnione pracą i pasjami do sportu i nauki języków.

Jednak stało się inaczej. Wydawać by się mogło, że moje życie zakończyło się 23 lutego 2023 roku. Wtedy zapadł na mnie wyrok śmierci.

Maksymalnie 3 miesiące – usłyszałam.

Zdiagnozowano u mnie straszliwy nowotwór, który sieje ogromne spustoszenie wśród zapadających na niego pacjentów. Rak dróg żółciowych, CCC, Cholangiocarcinoma. Nieuleczalny. Roku od diagnozy nie przeżywa prawie nikt. Jak to mogło przytrafić się mnie?

Zdrowa, młoda, wysportowana, bez żadnych objawów? To chyba jakiś żart. Nie żartował nikt. Umierałam. Nie było żadnej nadziei, żadnego ratunku.

Nie poddałam się i walczyłam z całych sił o każdy dzień, o każdą najdrobniejszą możliwość leczenia i swój ratunek odnalazłam w kraju 3 świata, w Indiach. Tam poddałam się procedurom medycznym które były niesamowicie ryzykowne, ale finalnie podarowały mi drugie życie. Przeszłam dwa zabiegi radioembolizacji oraz przeszczep wątroby. Byłam bliska śmierci, lecz przeżyłam.

Jestem tutaj już 24 miesiące od momentu otrzymania wyroku i jak na razie nigdzie się nie wybieram. Obecnie, jako jedna z niewielu na świecie mogę nazywać siebie wolną od tego straszliwego nowotworu jakim jest rak dróg żółciowych. Wszyscy, których znałam i zachorowali ze mną już nie żyją.

Szczerze? Ja też myślałam, że nie dożyję wydania tej książki, jednak dziś mogę trzymać ją w ręku. To niesamowite.

Pragnę podzielić się z Tobą moją historią, bo gdy wesprę lub pomogę choć jednej osobie, uznam moją misję za zakończoną. Bo po coś przeżyłam, prawda?

Zapraszam Cię do mojego świata.

Już nie mogę się doczekać naszego spotkania.